Fotografie i słowa: Mala Fatra

Dziurawe Diery

Po dość wyczerpującej wycieczce w dniu poprzednim chcieliśmy pochodzić po górach na nieco mniej wymagających kondycyjnie szlakach. Najbliżej mieliśmy wejście na szlak prowadzący na Diery czyli po słowacku dziury. W Malej Fatrze jednak to ciąg wąwozów skalnych urozmaiconych strumieniami i małymi wodospadami. Oczywiście nie brak tu drabinek i łańcuchów choć nie w tak spektakularnej ilości jak w Słowackim Raju. Wybraliśmy taką trasę:

Hotel Diery - Nowe Diery - Górne Diery - Pod Palenicou - Podziar - Dolne Diery - Hotel Diery

Wejście na szlak obok Hotelu Diery.

Najpierw pokonujemy odcinek szlaku, który prowadzi do rozwidlenia na Dolne Diery i Nowe Diery.

W drodze na Diery.

Pomosty na Ostrvne.

Ostrvne to miejsce, z którego kierujemy się na nieco trudniejsze podejście na Nowe Diery - wąwóz skalny wychodzący z Dolnych Dier. Początkowo podejście jest strome i męczące. Po drodze pokonujemy kilka drabinek i kładek. Później jednak szlak łagodnie prowadzi lasem górującym nad Dolnymi Dierami. Są też punkty widokowe, z których jest wgląd w głąb wąwozu. Nazwa "Nowe Diery" wywodzi się od tego, że zostały udostępnione dla turystów jako ostatnie z kompleksu Dier.

Ostrvne - rozwidlenie szlaków.

Nowe Diery.

Nowe Diery

Nowe Diery.

Na szlaku Nowe Diery.

Punkt widokowy - skały nad Dolnymi Dierami.

Dochodzimy do węzła szlaków w Podžiar. Niedaleko jest bufet turystyczny i mnóstwo turystów odpoczywających przed dalszą drogą w Górne lub Dolne Diery. Równym powodzeniem cieszy się piwo i kofola. Ceny proporcjonalne do wysokości n.p.m.

Podziar - bufet turystyczny.

Odpoczynek w cieniu Małego Rozsutca.

Po odpoczynku okraszonym kofolą ruszamy niebieskim szlakiem w Górne Diery.To najdłuższy i najtrudniejszy wąwóz z całego zespołu Dier. Znajdują się one między Wielkim i Małym Rozsutcem (Veľký Rozsutec, Malý Rozsutec). Charakteryzuje się on bogatymi formami skalnymi, wodospadami i różnorodną roślinnością. Wiele kładek, drabinek i łańcuchów umożliwia pokonanie szlaku.

Nowe Diery

Nowe Diery.

Po 45 minutach wspinaczki nad, obok i w potokach górskich dotarliśmy do Pod Palenicou. Stąd dalej niebieskim szlakiem można pójść na przełęcz Medzirozutce albo wrócić zielonym szlakiem na przełęcz Vrchpodziar a dalej żółtym do Podziar 'zahaczając' o bufet. Wybieramy opcję "bufetową" i wracamy leśną ścieżką z początku łagodnie a potem już stromo w dół. W końcu wychodzimy na polanę Pod Poludniovymi skalami. Mamy widok na dużą część Malej Fatry.

Boboty a dalej Sokolie.

Pasmo Malej Fatry z Wielkim Kryvaniem.

Skały nad Górnymi Dierami.

Mały Rozsutec.

Przełęcz Vrchpodziar.

Schodzimy do Podziar. Bufet schowany pod drzewem.

Po kolejnym odpoczynku i kubku kofoli pozostał nam już tylko spacer powrotny malowniczymi i cienistymi Dolnymi Dierami.

Szlak w Dolnych Dierach.

Dolne Diery.

Chwila odpoczynku przy wodospadzie.

Dolne Diery.

Nie spiesząc się przeszliśmy całą trasę w ponad 4,5 godziny. Punkty GOT (tak, tak można je także zbierać w Malej Fatrze) - 10.

Od Wielkiego Krywania do Południowego Gronia

Widok ze Steny na Maly Rozustec i Wielki Rozsutec.

Mała Fatra to niewielkie ale bardzo malownicze pasmo górskie na terenie Słowacji. Warto je odwiedzieć nie tylko ze względu na widoki i dość łatwe trasy ale także ze względu na brak tłumów jak w polskich Tatrach. Oczywiście wysokości nie takie ale krajobrazy porównywalne. Planując pobyt najlepiej szukać noclegu w małej wiosce Stefanova. Z tej miejscowości rochodzi się wiele ciekawych szlaków zarówno w kierunku na Rozsutce, Stoh jak i na daleki Wielki Krywań. Niestety, z tego też powodu miejsce to jest bardzo popularne w sezonie i trudno znaleźć tu nocleg w rozsądnej cenie. My zdecydowaliśmy się na Biely Potok - przedmieście Terchovej. Co prawda relatywnie daleko od Stefanovej i doliny Vratnej ale za to blisko do wejścia na szlak w Diery. Na "dzień dobry" zrobiliśmy sobie przejście łagodnymi szczytami Krywańskiej Fatry czyli północno-wschodniej część Malej Fatry taką trasą:

Snilovské sedlo – Chleb – Hromové – Steny – Poludňový grúň

Nieczynne schronisko we Vratnej.

Zagłębiamy się więc w dolinę Vratną jadąc do końca asfaltowej drogi. Tam czeka na nas niespodzianka - duży darmowy parking. Obok parkingu nieczynne schronisko i budynek kolejki na Snilovskie Sedlo. Wybraliśmy "miastowy" sposób dotarcia na górę. Zamiast ponad 2 godzinnego wspinania niecałe 10 minut jazdy wagonikami.

Budynek kolejki i dolinę Vartną zostawiamy za sobą.

Ze stacji kolejki najpierw idziemy na Wielki Krywań (1709m), najwyższy szczyt Małej Fatry. Sierpniowe przedpołudnie okazało się chłodne i pochmurne więc przy podejściu i zejściu trudno było o nieskazitelne krajobrazy.

Wielki Krywań - widok ze Snilovskiego Sedla.

Podczas podejścia podziwiamy całą fatrzańską grań i z oddali Wielki Rozsutec, chyba najpiękniejszy szczyt w tych górach, który będzie nam towarzyszył przez całą wędrówkę.

Nasza trasa - fatrzańska grań ze Stohem, Wielkim i Małym Rozsutcem na drugim planie.

Grań Wielkiego Krywania a w dole dolina Vratna.

Zielone zbocza Pekelnika.

W końcu stajemy na szczycie. Jest zimno a krajobraz zasłonięty mgłą. Robimy pamiątkowe zdjęcia i schodzimy tam gdzie jest nieco cieplej.

Wielki Krywań

Z Krywania wracamy na Snilovskie Sedlo (przełęcz) i ruszamy na Chleb (1645m).

Chleb.

Widok z Chleba na Wielki Krywań i Snilovskie Sedlo.

Dolina Szutowska i rzeka Wag.

Szlak z Chleba na Hromove.

Idziemy dalej na Hromove.

Dolina Vratna a po lewej kolejka na Snilovskie Sedlo.

Wielki Rozsutec.

Podejście na Hromove.

15 minut później byliśmy już na Hromove.

Hromove

Za nami Chleb i Wielski Krywań.

Przed nami grań Stenów.

Ścieżka z Hromovego przez Steny prowadzi granią między dwoma szczytami - południowym i północnym. Fantastyczne widoki to nagroda dla wszystkich, którzy tu dotarli.

Cały czas zmierzamy na Poludniovy Grun. Słoneczna pogoda i piękna panorama na Malą Fatrę pozwala zapomnieć o zmęczeniu. Cały czas towarzyszą nam Stoh i Rozsutec.

Po prawej Stoch a dalej Wielki Rozutec.

Dolina Vratna - widać stację kolejki linowej.

Grań Stenów.

Pasmo Malej Fatry a daleko Tatry.

Ten skalisty grzebień to Sokolie.

Wciąż na grani Stenów.

Za nami część Stenów, Hromove, Chleb i pierwszy od prawej - Wielki Krywań.

Kwiatowy przerywnik.

Schodzimy na Poludniovy Grun.

Rozsutce.

Stoh.

W końcu zmęczeni i znużeni dotarliśmy na Poludniovy Gruń. Tutaj odpoczęliśmy i nabraliśmy sił. Minęło ponad 2 godziny od kiedy ruszyliśmy ze Snilovskiego Sedla.